Veiligheidscultuur in de praktijk

April Choy, analist bij Verdantix, over ernstige risico’s, AI en je stem laten horen

Tijdens ons webinar over veiligheidscultuur vroegen deelnemers hoe ze ernstige risico’s kunnen herkennen, hoe ze medewerkers kunnen ondersteunen bij het werken op verschillende locaties en hoe ze kunnen beoordelen of technologie de veiligheid verbetert. April Choy, EHS- en kwaliteitsanalist bij Verdantix, beantwoordt hieronder zes vragen uit de discussie. 

• Wat betekent SIF?
  

  April: "SIF staat voor ernstige letsels en dodelijke ongevallen. Dit zijn de ernstigste gevolgen van ongevallen op de werkplek, waaronder letsels waardoor iemand mogelijk niet meer aan het werk kan. Een laag totaal letselcijfer zegt niet per se iets over de effectiviteit van de maatregelen tegen de ernstigste gevaren."

• Hoe kunnen bouwplaatsen AI inzetten als de omstandigheden voortdurend veranderen en camera’s onpraktisch zijn?

  April: "Ik zou beginnen met tools die mensen kunnen gebruiken op de plek waar het werk plaatsvindt. Mobiele EHS-software kan teams helpen bij het melden van incidenten, het uitvoeren van inspecties, het beheren van vergunningen en het controleren of aannemers gekwalificeerd zijn voor risicovol werk. Draagbare apparaten kunnen helpen bij het herkennen van tekenen van vermoeidheid of andere fysieke problemen, afhankelijk van de taak en het apparaat.
  
  De waarde zit hem in wat er daarna gebeurt. Iemand moet het signaal in de context van de bouwplaats beoordelen, een maatregel vaststellen en controleren of die maatregel is uitgevoerd. Camera’s zijn een optie, maar ze zijn niet essentieel voor dat proces.”

• Hoe kunnen organisaties iedereen aanmoedigen om zich uit te spreken en onveilig werk te stoppen?

  April: "Ik kan geen verdere details delen over het specifieke ‘stop-work’-programma dat in het webinar werd genoemd. Het centrale principe ervan is dat iedereen moet weten dat hij of zij de bevoegdheid heeft om het werk stil te leggen wanneer iets onveilig lijkt, ongeacht zijn of haar functie.
  
  Leidinggevenden moeten uitleggen hoe die bevoegdheid werkt en mensen ondersteunen wanneer ze er gebruik van maken. Een respectvolle reactie en zichtbare opvolging maken het voor de volgende persoon gemakkelijker om zich uit te spreken."

• Hoe zorg je ervoor dat wearables op de lange termijn betrouwbaar blijven?

  April: "Behandel ze als apparatuur die een veiligheidsproces ondersteunt, met duidelijke verantwoordelijkheid en een onderhoudsplan. Neem controles vóór gebruik, geplande kalibratie waar nodig, onderhoud en vervanging op in de bestaande EHS-routines voor bedrijfsmiddelen. 
  

  Het is ook nuttig om de levensduur van de batterij, de connectiviteit en de conditie van het apparaat in de gaten te houden. Anders zou een gat in de gegevens ten onrechte kunnen worden opgevat als een afwezigheid van risico. Apparaatbeheer werkt het beste wanneer het deel uitmaakt van de operationele routine, in plaats van een afzonderlijk technologisch proces.”

• Waar moeten organisaties rekening mee houden in het kader van de AVG wanneer wearables of videoanalyse persoonsgegevens verwerken?

  April: „Begin al bij de leveranciersselectie. Vraag hoe de technologie persoonsgegevens beschermt, wie er toegang toe heeft en hoe lang deze worden bewaard. Sommige aanbieders van videoanalyse bieden functies aan zoals het vervagen van gezichten, anonimisering of het verwerken van beeldmateriaal op het apparaat zelf. Die functies kunnen de blootstelling verminderen, maar zorgen op zichzelf nog niet voor naleving van de AVG. 
  

  De organisatie heeft nog steeds een passende rechtsgrondslag, duidelijke doeleinden en transparantie jegens de werknemers nodig. Zij moet beoordelen of de geplande monitoring een gegevensbeschermingseffectbeoordeling vereist en deze uitvoeren wanneer de verwerking waarschijnlijk een hoog risico voor de rechten en vrijheden van personen met zich meebrengt. 
  

  Ook het vertrouwen van de werknemers is van belang. Leg uit hoe de informatie zal helpen gevaren te voorkomen en mensen te beschermen, en wees duidelijk over de grenzen van het gebruik ervan."

• Welke maatstaven laten het beste zien of deze technologieën waarde toevoegen?

  April: „Ik zou verder kijken dan het aantal incidenten en de totale registratie van letselcijfers. Houd bij of teams potentiële SIF-blootstellingen signaleren, of kritieke controles werken zoals bedoeld, en hoe snel ze corrigerende maatregelen uitvoeren.
  

  Kijk vervolgens naar de participatie. Brengen eerstelijnsmedewerkers hun zorgen naar voren? Krijgen ze tijdig feedback? Worden gemelde problemen afgehandeld en worden de geleerde lessen gedeeld? Het sterkste bewijs is een verandering in werkwijzen of operationele beslissingen waarmee een ernstig risico wordt aangepakt. Een grotere hoeveelheid gegevens op zich is nog geen veiligheidsresultaat.”